در دنیا چهار چیز را دوست دارم :

درآسمون خدایم را -  در زمین وطنم را -  در وطنم قلبم را -  ودرقلبم شماها را .

سلام به دوستانم :

سال نو را به شما دوستان مهربونم تبریک می گم .

امید دارم که سال خوبی در کنار خوانواده عزیزتان داشته باشید . 

دلم برای شما عزیزان خیلی خیلی تنگ می شه . امید وارم هرکجا

هستید و هرجا میرید خوش باشید .

من تا یک ماه دیگه نیستم  دارم به مسافرت میرم .

  دلم می خواست بازم تو رو یک شب تو خواب می دیدمت

      مثل گلهای نیلوفر از روی آب می چیدمت

  باز می شد با هم دیگه کنار دریا بشینیم

         یا بپریم به آسمون آبی     عشق را ببینیم

  دلم می خواست با هم دیگه تنهایی رو غال بزاریم

            دل بکنیم از این قفس برای هم بال بزنیم

   سر بزاریم رو دوش هم برای هم گریه کنیم

                با همه مهربون باشیم        برای هم گریه کنیم

      یه پارو آوار بزنیم دو رنگی رو دور بزنیم

    تو مرکز عاشق شدن     نقطهء پرگار بزنیم

   بگیم به همه از دل و جون من می مونم تو هم بمون

  نریم سراغ دیگرون        پا نزاریم  رو عهد مون

    اگه بگیم یکی مون بمیره     اون یکی یاری نگیره

  عاشق بمونه تا که هست     چون که به عهدش اسیره

   می گی اینا خیالیه فقط یقاب خالیه

  داشتن تو برای من      آرزویی محالیه

    کاشکی می شد که رویا هام رنگ حقیقت بگیره

   تموم درد و غصه هام تو چاه و نفرت بمیره

               کاشکی می شد تا ابد منو تو مال هم باشیم

  برای پرواز از قفس پر و دو بال هم باشیم

          کاشکی می شد    کاشکی می شد

  خدایا به هر کس که دوست داری بیاموز:

                                             که عشق زیباست .

    و به هر کس که بیشتر دوست داری بیاموز:

                          که دوست داشتن از عشق برتر است .

                    که هیچ کس نمی تونه اشکای تو رو ببینه

تو ممکنه که برای دنیا یکی باشی     

                          اما میتونی برای من دنیایی باشی 

دوست داشتن مثل ایستادن روی سیمان خیسه :

هر چی بیشتر بمونی رفتنت سخت تر می شه اگه رفتی جای پاهات

واسه همیشه می مونه .

اگه می خوای بفهمی کسی دوست داره یا نه :

تو چشماش زول بزن اگه نگات کرد : بدون دوست داره

اگه خجالت کشید : بدون عاشقته

اگه یک لحظه رفت تو فکر : بدون بی تو می میره

اگه خندید و حرف رو عوض کرد : بدون اصلا دوست نداره

از سهراب سپهری :

عزیزم اسمت را گذاشتم آفتاب      ترسیدم غروب کنی

اسم تو گذاشتم گل                   ترسیدم پژمرده شی

اسم تو می زارم نفس اگه رفتی منو با خودت ببری 

با قلب مهربانت  !

نقاشی کن عکس خورشید را       و درپشت پنجره سرد تنهایم بگذار

که تا بر من بتابد      و روح یخ بسته ام را حرارتی جاودانه بخشد

بر برگ سفیدی به سفیدیه قلب پاک مهربانت .

نقاشی کن امواج آبی دریا را تا ماهی کوچک قلبم      آرامش آبی از

حس بی تا بی رها گردد  .

نقاشی کن اسب چابک عشق را      تا من را ببرد ببرد به آنجا که فقط

تو باشی و من باشم وعشق و نور .

برایم نقاشی کن نم نم باران را تا شوره زار خشک دلتنگی ام دشتی سر

سبز گردد    آشیان شقایق ها .

نقاشی کن سایه بان امنیت را     تا درزیرآن ببافم فرشی از جنس آرامش

و بنشینم  بنشینم در انتظار تو .

بر برگ سفیدی به سفیدیه قلب پاک مهربانت :

نقاشی کن عکس خوشبختی را و بر دیوار زندگی ام  بیاویز

نقاشی کن کوهی بلند را    تا بر قله آن کوه بلند در گوش آسمان بخوانم :

که آه من چقدر خوشبختم  خوشبخت .

نقاشی کن عکس خورشید را      کوهی بلند را و اسب چابک عشق را

تا من را ببرد ببرد به آنجا که فقط  عشق و نور باشد و تو باشی و من

باشم  .